مگر ضریح و آینه کاری شفا میدهد؟..!

 ♦️شفا ازکجاست؟

 

✍️محمدرضا سابقی:

 

🔹قرنهاست که زیارتگاههای ما محل مراجعات عاشقان و مشتاقان و حاجتمندان است..

🔹و قرنهاست که علمای ما تأکید و تبلیغ کرده اند که آنجا شفا خانه است و امام(ع) حلال مشکلات ..

🔹تا اینکه بازهم یک ویروس نادیدنی و میکروسکوپی توانست باب بسیاری از ساختمان حرمهایی را که شاید سالها بسته نشده بود را مثل بسته شدن باب مسجدالحرام و کعبه نیز ببندد، آن هم به دلیل ایجاد درد و بیماری!..و ترس از رنج!!..

 

به ناگاه این سؤال ذهن بسیاری از مردم را به خود مشغول می کند:

مگر آنجا شفاخانه نبود؟ مگر بیماران لاعلاج آنجا شفا نمی گرفتند؟..؟؟

 

همین تناقض باعث شده که باز پای شبهات و قضاوت های ساده لوحانه و سطحی نگرانه را در فضای مجازی باز کند و حتی گروهی ناآگاه به دین اسلام، مناقشه و جدال را به فضای حقیقی هم بکشانند تا به قول خودشان شفاخانه را بار دیگر بگشایند..❗️

 

♦️اما . . . 

 

▪️شاید ویروس مرموز #کرونا باعث شود که گذری به اعتقادات گذشته مان بیندازیم که واقعاً شفا و درمان واقعی از کجاست؟..؟؟

 

🔴آیا شفا به اذن الهی و به اراده خداوند رحمان به دست پیامبر(ص) و امام(ع) است.. یا شفا در ساختمان ضریح و فونداسیون و آینه کاری آنست؟..؟؟

 

🔴مگر ادعا نمی کردیم که بت پرست نیستیم و غرضمان از زیارت ضریح و دست کشیدن به در و دیوار حرم یا کعبه، عشق به خود امام(علیه السلام) است نه علاقه به ساختمان و ضریح..؟

 

🔴پس چگونه باور کنیم که بسته شدن دربهای ساختمان حرم اینگونه اعتقادات را زیر سؤال برده و عده ای را به جنگ و جدال کشانده است؟..و باعث وهن و تاسف عاشقان و مومنان به نبوت و امامت شده است..!؟

 

🔴مگر در اسلام و اعتقاد به اصول دینمان ، ضریح و ساختمان یک وسیله بوده است؟...(هرگز..)

 

🔴و آیا با بسته شدن دربهای ساختمان حرم ، دستهای امام معصوم(ع)هم بسته می شود و دیگر به اذن الهی امام(ع) قادر به شفا نخواهد بود؟ (معاذالله).. امام(ع) هم همچون حضرت پیامبراکرم(ص) و مسیح(ع) این برکت و مبارکی را بواسطه بندگی خالصانه الله بدست آورده اند..

 

🔵و شاید وجود این ویروس باعث شود که اندکی در اعتقاداتمان تجدید نظر کنیم؛ و رشد کنیم.

 

🔹و ببینیم آیا عاشق و معتقد به امام(ع) و امامت هستیم یا عاشق ساختمان و در و دیوارهای حرم؟..

 

🔹و بدانیم که هیچ در بسته ای قادرنخواهد بود هیچگاه بین ما و پیامبر و امام که برگزیدگان پروردگار مهربانمان هستند فاصله ایجاد کند..

 

#بیندیشیم..⭐️..!!

 

#لااله_الاالله

آشتی کردن با مرگ..!!

بنام الله پاسدار حرمت خون شهیدان

 

🔸این روزها و در این شرایط جهانی که در آن قرار داریم، شاید بهترین زمان است برای آشتی دسته جمعی با مقوله ای به نام «مرگ»

 

🔸مرگ، این حقیقت انکارناپذیر روزی به سراغ همه ما خواهد آمد، این فکر که ما امروز هستیم و روزی می آید که دیگر نیستیم، ذهن و روح همه ما را کم و بیش به خود مشغول کرده است...

 

🔸اما این روزها، بواسطه حضور ویروس جهانی کرونا، سایه مرگ را بیشتر میتوان حس کرد؛ سوال اساسی این است: ما چگونه باید با مرگ مواجه شویم؟ اصلا چقدر باید به آن فکر کنیم؟ آیا مرگ اندیشی زندگی را شیرین تر و لذت بخش تر میکند؟ آیا رابطه ای میان زندگی خوب با مرگ خوب و بالعکس وجود دارد؟ آیا میتوان اساسا به مرگ نیاندیشید؟

 

🔸من فکر میکنم اگر بنا داریم زندگی پر از معنا و حرارت و مفیدی داشته باشیم، لاجرم از مرگ اندیشی هستیم؛ به قول سنکا: «فقط کسی از طعم واقعی زندگی لذت میبرد، که مشتاق و آماده دست کشیدن از آن باشد»...

 

🔸مرگ اندیشی زندگی را جهت میدهد، از گذران بی مبنا و بی هدف عمر بر حذر میدارد، چه اینکه انسان مرگ اندیش متوجه کوتاهی فرصت است، هوشیار است، هیچ فرصتی را از دست نمیدهد...

 

🔸شخص مرگ اندیش، متوجه محکومیت خود در یک نظام و سنت قطعی و ابدی است، حواسش به این نکته جمع است، که این فقط اراده او نیست که کار میکند، باید تحت اراده بزرگتری عمل نماید، می فهمد که آنقدر محکوم است که نه آمدنش دست خودش بوده و نه رفتنش؛ در زمانی نامعلوم باید منتظر اجل بماند، ناگهانی سر می‌رسد و تمام...

 

🔸شخص مرگ اندیش خود بخود به نحوی زندگی اخلاقی ملتزم میشود، چه اینکه مواجهه جدی با مرگ، فرد را با «خود» روبرو میکند؛ و این رویارویی با خود، میتواند موجب تعالی و رشد روحی-اخلاقی شود؛ به قول آگوستین قدیس: «تنها در رویارویی با مرگ است که خود انسان متولد میشود»...

 

🔸یکی دیگر از ثمرات مرگ اندیشی، تقلیل رنجهای انسان است...

 

🔸آدمی با به یاد داشتن بی دوامی این دنیا، راحت تر می‌تواند با رنج‌هایش مواجه شود، چرا که موقتی بودن دنیا خود میتواند مرهمی شود بر رنج‌های انسان؛ شاید به همین دلیل است در منابع دینی داریم که زمانیکه خیلی ناراحت و یا خیلی خوشحالید، به قبرستان سر بزنید.

 

🔸تنفس اتمسفر مردگان و رویت منظره قبرهای کنار هم چیده شده و گوش دادن به سکوت حاکم در آنجا، می‌تواند آدمی را متحول و البته متعادل کند...

 

🔸در کانتکس دینی مرگ اندیشی به معاد اندیشی منجر میشود؛ مفهومی که در جای جای قرآن کریم قابل مشاهده است...

 

🔸در این کانتکس، مرگ صرفا پلی است برای عبور انسان از عالمی به عالم دیگر، مرگ وسیله ای است برای رشد و تعالی انسان صالح، مرگ راه ورود به جهان برتر و دیدار خداست؛ در اینجا عارفان مرگ را به آغوش میکشند چرا که آنرا راهی برای دیدار با معشوق میدانند؛ به قول حضرت امیر(ع) زمانیکه شمشیر بر فرقش فرود آمد: فزت و رب الکعبه...

 

🔸حرف در این باره بسیار است؛ خلاصه اینکه بدانیم چه ایمان به خدا و آخرت داشته باشیم و چه نه؛ تامل پیرامون مواجهه ما با مرگ می‌تواند ثمرات و فواید قابل توجهی را با خود به همراه داشته باشد؛ بدبخت آن کسی که به جای مواجهه مستقیم و جدی با مرگ، آنرا انکار کند... به قول حضرت امیر(ع): «در شگفتم از کسی که مرگ را فراموش می‌کند در حالی که دارد مردگان را می‌بیند»...

 

🔹محمدرضا سابقی

گوش های تیزتر به اخبار منفی تر!!

🔸جهان امروز، متاسفانه جهان آکنده از خبرهای منفی است و‌ سواستفاده از تکنولوژی‌ هم این روند را سرعت بخشیده است. خبرها چنان تشنه و به خود معتادمان کرده‌اند که هیچ‌وقت از خود نمی‌پرسیم که مثلاً چرا باید خبر فرار کردن تمساح از باغ‌وحش شیلی را هم دنبال کنیم و‌ به اندازهٔ همسایگان باغ وحش ، وحشت! کنیم..؟!

این ذات بشر است که «حب_حیات» همیشه گوش‌های او را برای خطر و‌ در نتیجه اخبار منفی تیزتر می‌کند و همین مسائل است که به اخبار منفی این فرصت را می‌دهد که مخاطب نگاه عاقلانه تر و دقیق‌تر را کنار بگذارد و‌به همان سویی برود که خبر می‌رود..! 

 

🔸مثلاً در ایران هر ۵۲ دقیقه یک‌ نفر بر اثر تصادف رانندگی می‌میرد، اما جامعه، اکنون زیر فشار و‌ نگرانی ویروس کرونایی است که در جهان هفت میلیارد‌ و‌ نیمی ۱۷۰۰ نفر را کشته است.

 

ده‌ها متغیر وجود دارد که باعث‌ می‌شود شما از کرونا(بی_جهت) بشدت بترسید!! اما هر وقت نوبت ثبت‌نام خودروهای وطنی بشود اصلاً و‌ ابداً یاد آمار کشته‌های تصادف نیفتید. همچنان‌که خیلی آمار دیگر مثل شمار کشته‌های مصرف کنسرو مسموم یا هوای آلوده یا حتی قتل‌های ناشی از خشم‌ و‌ لجام‌گسیختگی جامعه..و..

 

🔸در اینجا من قصد ندارم بگویم کرونا خطرناک نیست، بی‌خیالش، یا هواپیما سقوط نمی‌کند یا‌ هوا آلوده نیست. اینها همه هست و این، «همه» نیست.

 ما در کره‌ای زندگی می‌کنیم که تا بدین‌جا هم دوام آوردنش در بزرگراه شهاب‌سنگ‌های غول پیکر به یک معجزه شبیه است و هر چند با‌‌ مقیاس زمانی حقیر ما انسان‌ها فاصله شهاب‌سنگ ویرانگر  پیشین-که به انقراض بیشتر موجودات من‌جمله دایناسورها انجامید.. تا ما خیلی زیاد است اما در مقیاس‌های جهان هستی زمان زیادی نگذشته است و‌این آرامش فقط یک استثنای موقت است.

 

🔸کرونا مثل آنفلوآنزا ‌مرگبار نیست‌، اما شیوعش از آن بیشتر است و‌ بیشتر سالمندان و‌ افرادی با سابقه بیماری‌های ریوی یا سیستم ایمنی ضعیف را در معرض خطر قرار می‌دهد.(همانندهرویروسی"دیگر) و با رعایت اصول اولیه بهداشت احتمال ابتلای شما بسیار ضعیف است و‌ پس از ابتلا احتمال بهبودتان چندان دورتر از آخرین باری که آنفلونزا گرفتید‌ نیست./

 

پس برای کرونا نگران نباشید اما یادتان نرود که در جامعه‌ای هستید که مردم به آمبولانس حامل بیمار کرونا سنگ پرتاب می‌کنند!-ماسک پنج هزار تومنی را در داروخانه‌ها اکثر دکتران! داروساز هفده‌هزار تومن و سی هزارتومان می‌فروشند، وقتی آمار کرونا اعلام می‌شود کسی باور نمی‌کند و‌ برخلاف مردم «ووهان_چین» که از پنجره به هم قوت قلب می‌دادند و دلخوش به همدلی خود و‌ مدیریت مسئولانشان بودند در اینجا ما جز ترساندن یکدیگر، ارسال پیامکهای مداوم بهداشتی به تلفن ها و سود بیشتر از ترس و‌ نیاز مردم، و بی‌اعتمادی به مسئولان مربوطه بواسطه سوء‌ رفتار و‌ گفتارشان چیز دیگری نداریم. از اینجا به بعد ماجرا تقصیر ماهیت جهان و زندگی نیست بلکه مشکل خود ما هستیم اگر در قدرتیم‌ بواسطه بی‌مبالاتی‌ و‌ بی‌کفایتی‌مان و اگر در خارج از قدرت، به خاطر انفعال‌ و‌ بی‌خاصیت‌ ماندن‌مان..!!

 

🔸مطمئن باشید تب کرونا هم مثل تب آنفلونزای خوکی فرو‌ می‌نشیند اما در نهایت کرونایی!‌ که‌ ما‌‌ در مناسبات اجتماعی‌ و‌ اندیشه و‌ ساختار سیاسی و‌ فرهنگی خود داریم باقی خواهد ماند.

برای حل آن کرونا چاره‌ای نداریم که اول از هر چیز یاد بگیریم «زندگی کنیم» 

 

🔸زندگی کردن یعنی وقتی می‌بینید توان شما برای مقابله با شهاب‌سنگ، سرطان، موشک، بمب های خوشه ای و.. ناکافی است پیش از هر چیز به توانی که برای فعال کردن احساسات و‌ اندیشهٔ خود دارید فکر کنید.

 

شما می‌توانید همه آنچه به‌عنوان لذت‌بردن از داشته‌ها و‌زندگی‌و‌مصاحبت با‌دوستان‌و‌خانواده قلمداد می‌کنید، همچنان ادامه بدهید به شرطی که کرونا و‌سایر خطرات را در اندازه خودش ببینید و‌اگر توان لذت بردن را ندارید به فکر مصونیت در برابر این ‌ویروس باشید که شما را از در دسترس‌ترین لذتها هم محروم کرده است!! و عادتتان داده است که همیشه ناامید و خشمگین و در نگرانی و ترس باشید. اگر هم خودتان را توجیه کرده‌اید که نمی‌شود رها شد کمی دقیقتر به آنهایی که مثل شما بوده‌‌اند و توانسته‌اند تمرکز و تامل کنند بنگرید چون قطعاً در پیرامون خود چنین آدم‌هایی را دیده‌اید../

 

🔹محمدرضا سابقی

درخشان ترین انتخاب

بنام خدا

..در آن روزهایی که شهرت امانتداری محمد(ص) سرزمین حجاز را پر کرده بود، شاید کسی تصورش را نمی کرد این مرد جوان غیر از امانتداری و صداقت، سرمایه دیگری هم داشته باشد.. 

و این برای دختران حجاز که که در قاموس افکار و اندیشه هایشان جز مال و مقام و قبیله و قوم چیز دیگری جایی نداشت.. هرگز قابل توجه نبود..!!

 

.. اما برای زن دانا و ثروتمند حجاز «محمد امین» گوهری بود که کسی دیگری نمی توانست جایش پر کند..

 

و خدیجه(س) قطعا" ، تنها به درستکاری و امانت محمد(ص) همان جوان پاکدامن می اندیشید:

 

و او نه تصور می کرد که روزی دعوت یکتاپرستی محمد امین همه قریش را در برابرش به دشمنی علم کند و همراهانش سر از رنج ها و دردهای شعب ابیطالب سر درآوردند!

 

و نه فکر می کرد که این مردی است که روزی خاتم پیامبران خداوند خواهد شد و عاشقانی به پهنه تاریخ و به وسعت جغرافیای عالم خواهد داشت!

 

.. اما افسوس که خدیجه(س) پیش از آنکه شکوه و عظمت انتخاب درخشانش را ببیند روح پاکش به ملکوت اعلی پرکشید...

 

..اما امروز این تاریخ است که ثمره انتخاب خدیجه را در خود ثبت می کند و گسترش آیین محمد(ص) را در کارنامه اعمال گذشته و آینده او می نگارد..

 

..خدیجه(س) در یکی از سیاه ترین روزهای تاریخ درخشان ترین انتخاب را انجام داد..

 

و امروز در بازاری که امانت و جاه و مقام و ثروت و جمال و وعده های عجیب و دانش و کالاهای ریز و درشت در کنار هم عرضه می شود، هزینه گزینش خدیجه گونه هرگز به اندازه شعب ابیطالب نخواهد بود..!

 

انتخاب ما حق الناسی است که می تواند بر ثمره خون شهیدان و سرنوشت ملتی بزرگ تا ابد تاثیرگذار باشد.

 

انتخاب باید عاقلانه و با شناخت کامل باشد و گرنه خسارتی ابدی برای ملتی و خسرانی بزرگ برای خودمان خواهد بود.

 

➖➖➖➖

محمدرضا سابقی